BLIK NAAR DE TOEKOMST
Sinds 2003 worden de gemeenten door VROM met beleid bestookt om de scheefgegroeide situatie rond permanente bewoning van recreatiewoningen recht te trekken. Hoe staat dit beleid er nu voor en, belangrijker, helpt het middel eigenlijk wel tegen de kwaal.
De Minister van VROM trok in 2003 vol goede moed ten strijde tegen de gedoogcultus die “permanente bewoning van recreatiewoningen” heet. Daar moest rechtvaardig beleid voor komen en streng worden gehandhaafd zodat in één keer alle uitwassen zouden worden geëlimineerd. Inmiddels weten we wel beter.
Na een inventarisatieronde was de eerste verruiming van het beleid in november 2003 al een feit. Direct daarna zag verruiming nummer twee het daglicht. Daar kwam vervolgens de Nota Ruimte overheen en, nog geen jaar daarna, in november 2005, was er wederom een nieuw verruimd beleid. Ik zal deze laatste verruiming even kort voor u samenvatten.
Een lumineus idee : ook gepensioneerden komen nu voor een gedoogbeschikking in aanmerking. De oudjes moeten tóch kleiner gaan wonen, ze laten een grotere woning achter, wat doorstroming voor starters betekent die dan niet, door de te krappe woningmarkt die wij met ons allen zelf hebben gecreëerd, naar een recreatiewoning hoeven uit te wijken. De oudjes kunnen zo van hun welverdiende rust genieten, maar waarschijnlijk toch niet zolang, omdat de gedoogbeschikking bij overlijden vervalt. En zo komt de Minister via de achterdeur toch waar ze wil komen :
het probleem door beleidswijzigingen zó verruimen en vervlakken dat er eigenlijk geen probleem meer overblijft.
Ik voorspel u dat de Minister bezig is alwéér een beleidsverruiming voor te bereiden opdat het probleem nóg meer wordt afgevlakt. Maar ook hier geldt : wie zijn (sy)bille(n) brandt, moet uiteindelijk toch op de blaren zitten.
Uw Reactie?
U kunt ons uw mening of reactie laten weten via het onderstaande formulier.
Wij zullen de reactie controleren en eventueel bij het bericht plaatsten.