Het landelijk Toezichtprotocol

Onlangs zag het landelijk Toezichtprotocol van de Vereniging Bouw en Woningtoezicht Nederland (VBWTN) het levenslicht met als doel het Bouw en Woningtoezicht te professionaliseren. Daarin staat het bereiken van objectief toezicht op bouwwerken centraal. Maar zit “doodgeregeld” Nederland daar nu echt op te wachten?
Een analyse van het tot dusverre beschikbare protocol.

Volgens de opstellers van het protocol is een uniform protocol voor buitentoezicht op de bouw vereist waarin :

Het protocol bevat daartoe :

  1. categorieën waarbij de bouwprojecten worden onderverdeeld in enkele kenmerkende categorieën op basis van soort en omvang;
  2. een toezichtmatrix waarin tijdstip en diepgang van de controle per bouwfase worden aangegeven;
  3. een werkinstructie met een checklist waarin de te controleren onderdelen worden aangegeven;
  4. een richtlijn waarin gedetailleerd de technische eisen worden vermeld waaraan een onderdeel moet voldoen.

1 - Categorie-indeling
Omdat de intensiteit van het toezicht verschilt met de grootte en de aard van het project wordt een indeling in “projectcategorieën” gehanteerd. Die categorieën zijn enerzijds Wonen (A), Publiek(B), Bedrijf(C) en Overig(D) en anderzijds de grootte van het project in geld. De eerstgenoemde indeling is een logische, maar de indeling in grootte, met als parameter het aantal euries van het project, lijkt mij ongewenst. Er zijn namelijk ook gebouwen waaraan zúlke dure materialen en elementen worden toegepast, dat men al snel in een andere categorie terecht dreigt te komen. Men zou dan ook net zo goed de oppervlakte of inhoud van het project als maatstaf kunnen nemen of, van mijn part, het gewicht per kilo.

2 - Toezichtmatrix
Onder “toetsmomenten in het bouwproces” worden deze in de toezichtmatrix verdeeld in een dertigtal (zo veel?) fasen, waarbij tijdstip en diepgang van het toezicht een belangrijke rol spelen. Voor alle items zijn toezichtcodes ingevoerd. Ten aanzien van het tijdstip gelden daarbij vier categorieën, namelijk: Vooroverlegpunt (A), Uitvoeringspunt (B), Wachtpunt (C) en Achterafpunt (D). Voor het onderdeel “Diepgang” wordt gewerkt met vijf categorieën, te weten: Steekproef (S), Snel (1), Hoofdaspecten (2), Representatief (3) en Geheel (4). Mijns inziens gaat het bij het houden van goed en adequaat toezicht met name om het Uitvoeringspunt (B). De categorie Vooroverlegpunt (A) hoort tot een normale goede voorbereiding en de categorie Wachtpunt (C), op zich al een dodelijke term in een bouwproces, noem ik ook toezicht. Een diepgang Snel (1) voor bijvoorbeeld wering van vocht, lijkt mij niet bepaald raadzaam, wetende dat een heleboel ellende achteraf nu juist wordt veroorzaakt door een gebrek aan toezicht op dit onderdeel. Verder is er mijns inziens een duidelijk verschil of men toezicht houdt op een nieuwbouw- of op een verbouwproject. 

3 - Werkinstructie
De “werkinstructie” geeft een opsomming van de diverse aandachtspunten tijdens de bouw en geeft bijvoorbeeld voor het “oriëntatiegesprek”, het “uitzetten bouw” en “uitgraven bouwput” in de kolom “nivo” de respectievelijk te hanteren codes weer. Zo is de code voor “uitgraven bouwput” B1. Dit betekent dus dat dit qua Tijdstip een “Uitvoeringspunt” is en qua Diepgang “Snel” moet. Dat “Snel” lijkt mij overigens geen goede zaak omdat het niet de eerste bouwput zal zijn waarbij, door het hanteren van een onjuist peil, heel vervelende situaties kunnen ontstaan.             

4 – Richtlijn
In de richtlijn zal objectief op een gedetailleerd niveau worden beschreven op welke wijze de checklist moet worden uitgevoerd. Zal, maar gezien het beperkte tijdsbestek blijkt deze buiten het project te vallen! Dit komt mij vreemd voor, want onder Richtlijn wordt onder “het toetsmoment van grof naar fijn”, namelijk toezichtmatrix, werkinstructie en richtlijn, aangegeven dat dit een “drie-eenheid” is waarmee de wijze van toezicht “transparant en vergelijkbaar” wordt. Ik wacht de Richtlijn van de VBWTN dan ook met spanning af.

Samenvatting
De poging van VBWTN  om het toezicht op bouwwerken in een eenvoudige matrix te vatten om zodoende een objectieve werkwijze daarvoor te bewerkstelligen, waarvan de bevindingen traceerbaar zijn vastgelegd en de kwaliteit uniform is gewaarborgd, is mijns inziens nog niet voldoende uitgekristalliseerd. Zodra ik kreten als Wachtpunt, Achterafpunt, Steekproef en Snel tegenkom, word ik al bij voorbaat erg huiverig. Geld als toezichtmaatstaf bij projecten is altijd al arbitrair gebleken. Waarom worden er voor het toezicht niet de categorieën uit het Bouwbesluit aangehouden en ieder project is er één, zelfs één woning. Want ook daarbij kunnen vloeren, ankers en isolatie verkeerd zijn aangebracht met desastreuze gevolgen. De Nederlandse bouwpraktijk zit dan ook niet te wachten op meer, maar op minder en vooral minder ingewikkelde regelgeving!

 

Uw Reactie?

U kunt ons uw mening of reactie laten weten via het onderstaande formulier.
Wij zullen de reactie controleren en eventueel bij het bericht plaatsten.




verification code